Yellowstone - Dag 1

Vanuit ons leuke motel in West Yellowstone schrijf ik nu om 22:00 een verslag van de prachtige eerste dag die wij in Yellowstone beleefd hebben. Ik zal alvast waarschuwen voor de hoeveelheid foto's, het was niet makkelijk om een kleine selectie te maken uit de 371 foto's die we vandaag gemaakt hebben ;-)

Vanochtend om 7 uur ging de wekker, we wilden graag met de zonsopkomst in het park zijn. De 'poort' (eigenlijk is het alleen een huisje naast de weg) van het park ligt slechts een paar straten van ons motel, dus om half 8 vertrokken met een gevulde koelbox die we geleend hebben van moteleigenaar Brian die in alles enorm behulpzaam is. We rijden eerst langs een klein riviertje richting de grote 'loop' die we vandaag willen gaan rijden. We hopen dat we zo vroeg op de ochtend al wildlife aan zullen treffen bij het water, en binnen 20 minuten is het al zover! We zien een paar auto's langs de kant staan, dat is een teken dat er iets te spotten valt. We stoppen en zien een grote Elk (de Nederlandse naam is wapiti, hij lijkt erg op een eland). We lazen in de krant die we van de parkopzichter meekregen dat de Elk in de herfst vrij agressief kan zijn, dus we moeten op afstand blijven. 

Na het dier een paar minuten gevolgd te hebben (er volgde nog een enorm harde schreeuw uit zijn mond, als we de boekjes moeten geloven zou dit een lokroep naar het andere geslacht moeten zijn) gaan we terug de auto in en rijden verder langs het riviertje. Het is nog erg koud, het vriest een paar graden. De damp die van de rivier afkomt door de kou geeft een mooi uitzicht.

Al vrij snel zien we in de verte stoom opstijgen, we vragen ons af of er misschien iets in brand staat? Het blijkt al een hot spring te zijn, een warme poel. Yellowstone is eigenlijk een grote vulkaan, dus over het hele park zijn geisers en warmtebronnen te vinden. 

We zetten de auto aan de kant en lopen de kleine trail die daar uitgezet is om de springs te bekijken. Het stinkt hier al een beetje naar zwavel.

De warmwaterbronnen bestaan uit verschillende kleuren, het bruine gedeelte geeft aan dat het er ongeveer 50 graden Celcius is, groen en geel water is ongeveer 75 graden en in de heldere blauwe gedeeltes is het zo warm dat er geen algen kunnen leven, daarom is het water zo helder.

Als we teruglopen naar de auto staat deze vogel daar te wachten, we konden hem niet terugvinden in de folder die we mee hadden gekregen, maar groot was ie in ieder geval wel :-)

Op veel plaatsen in het park kom je waarschuwingsborden tegen. Er zijn paden aangelegd waar je op moet blijven lopen, de grond die naast de paden en om de bronnen heen ligt kan op ieder punt zo poreus zijn dat je er doorheen zakt, in de hete massa die zich daaronder bevindt. Omdat die zwakke plekken iedere dag anders kunnen zijn, is niet aan te geven waar het gevaarlijk is en waar niet. Uiteraard zijn er toch altijd mensen die het wel willen proberen, en op dit bord staat geschreven dat verschillende mensen dit met de dood hebben moeten bekopen of gewond zijn geraakt. De bodem kan daarnaast zo zuur zijn dat het dwars door je schoenzolen heen bijt. We lezen ook dat sommige trails ook van tijd tot tijd verlegd moeten worden door de parkbeheerders omdat de temperatuur onder de paden te heet kan worden. 

We zijn op dit punt ook de trail naar boven gelopen en hier vinden we een aantal modderpoelen die een hard borrelend geluid maken en steeds kleine beetjes modder naar boven spugen. Ook hier is alles even mooi en bijzonder om te zien.

Op de terugweg naar de auto staat Tom ineens stil omdat hij iets naast zich hoort, er blijkt een klein eekhoorntje vlak naast ons te zitten die zijn lunch (een halve eikel) aan het verorberen is. Hij of zij is niet bang aangelegd en gaat uitgebreid zitten poseren.

We rijden weer een kwartiertje verder en komen aan bij Norris Junction. Er lopen hier twee grote en een aantal kleinere scheuren door de aarde, waardoor er veel water in de grond zakt. Ondergronds wordt het verhit en het komt dan van tijd tot tijd via een geiser, een modderpoel of een stoomgat weer omhoog. De eerste geiser die we tegenkomen is Steamboat Geyser. Dit is de grootste geiser ter wereld, hij kan water tot 115 meter de lucht in spuiten. De laatste keer dat hij dat deed was echter in 2005. Tussendoor barst hij wel regelmatig uit tot kleinere hoogten. We hebben geluk, want we staan er nog geen minuut en hij barst al uit! Dit leidt natuurlijk tot veel ooh's en aah's en binnen no time komen er mensen aangesneld om het spektakel te bekijken.

Er zijn hier twee trails (loops) die je kunt lopen. De eerste, Back Basin Loop Trail, is er een van 3,2 kilometer. Hier komen we heel veel geiser(tje)s tegen, eigenlijk allemaal weer even mooi.

De meeste geisers hebben een naam gekregen, de een wat creatiever dan de ander. 

We komen onderweg een echtpaar tegen uit Missouri, die de afgelopen twee maanden als vrijwilliger hebben gewerkt in Yellowstone. Ze zijn hier nu voor het 17e jaar en geven ons nog wat tips voor mooie wandelingen en uitzichtpunten. Ze willen ook graag een foto van ons tweeën maken met een geiser op de achtergrond :-)

De eerste trail was niet heel inspannend, dus we besluiten de tweede er ook nog achteraan te doen. Deze heet Porcelain basin trail en vanuit hier hebben we een prachtig uitzicht op de Porcelain Terrace Springs. Omdat de bodem hier zo zuur is, leven er bij de bronnen geen planten. 

We rijden na deze wandeling weer door, op weg naar Mammoth Hot Springs. Onderweg zien we een bizon slapen langs de weg, wat zijn die beesten GROOT! We hebben deze foto dus maar vanuit de auto gemaakt :-)

Dan komen we aan bij de Mammoth Hot Springs. Dit gebied bestaat uit o.a. de upper terrace en de lower terrace, we besluiten om naar de upper terraces te gaan. Er zit hier heel veel calciumcarbonaat in de grond, en het hete water onder de grond zorgt ervoor dat dit meegenomen kan worden naar de oppervlakte. Omdat het water bovengronds afkoelt, kristalliseert het als wit kalksteen en hierdoor vormen zich witte terrassen. Deze veranderen constant van vorm: per minuut komt er 2000 liter water naar boven waardoor de terrassen steeds een andere vorm en kleur krijgen. Door de algen en de bacteriën die leven in het warme water zie je ook hier weer verschillende kleuren. 

We kijken onze ogen uit, er is zoveel moois te zien dat we niet eens weten waar we allemaal moeten kijken :-). Er roept een man met een cowboyhoed naar ons: "this shit is unbelievable!" en we moeten hem gelijk geven!

Er zit veel ijzer in het water, de bacteriën in het water zorgen er o.a. voor dat er ijzeroxide / roest ontstaat. Dit geeft de fel oranje en bruine kleur aan het water. We lopen hier een tijd rond om alle pools en geisers te bekijken.

De witte 'takjes' die je op deze foto ziet zijn geen echte takjes, dit zijn afzettingen van bacteriën die steeds een beetje groter worden. 

En dit zijn de terrassen die worden gevormd. 

Samen met de dorre bomen geeft de witte bodem een heel vreemd gezicht.

Nog een paar jumpfoto's gemaakt net als in NYC, met een iéts andere achtergrond. ;-)

Bijna meteen nadat we de auto in zijn gestapt om weer verder te rijden komen we deze rots van limestone tegen. Hier stroomt water overheen dat steeds een beetje calciumcarbonaat en andere mineralen afgeeft, waardoor zich langzaam een soort rots gevormd heeft.

We rijden een stuk omhoog de bergen in en meteen verandert het landschap weer enorm. Hier zien we geen witte afzettingen en water meer, maar vooral bossen waarin al veel bomen hun herfstkleuren beginnen te krijgen. Ik ben uitgestapt om foto's te gaan maken, Tom is met de auto langzaam achter me aangereden voor het geval ik een beer of wolf zou tegenkomen. (ik zou hier neer kunnen zetten dat ik op dit punt zowel een beer als een wolf met blote handen heb verslagen, waarna ik ook nog een coyote heb weggejaagd, maar de waarheid is dat ik hier slechts een grijze sprinkhaan tegen ben gekomen).

Een stuk verderop spot ik met mijn wildlife-oog ineens een kudde bizons langs de weg. De mensen in de auto voor ons hebben het ook gezien en zowel ik als de passagier in die andere auto stappen snel uit terwijl Tom en die andere man verderop proberen de auto te keren. Ik loop met de vrouw zachtjes richting de bizons, maar ik was zo enthousiast over het zien van het beest dat ik me pas bedacht dat het om een wild dier ging toen hij zich omdraaide en mij en de vrouw boos (of beeldde ik me dat in?) aankeek. ik herinnerde me opeens het advies uit de folder om bizons niet verder te naderen dan 25 yards en ook de vrouw leek zich dat opeens te realiseren. We zijn maar langzaam achteruit gelopen terug naar de straat en gelukkig draaide de bizon zich toen weer om. Tom kwam inmiddels aanrijden dus we hebben de rest van de foto's maar even vanuit de auto door het open raam gemaakt.

Ons volgende doel was Inspiration Point, dit ligt in de Grand Canyon van Yellowstone. Er is hier een enorm weids uitzicht en een grote waterval die uitkomt in een lange rivier.

Het liep inmiddels tegen 17:00, en aangezien het hier niet veilig is om na zonsondergang te rijden (er loopt dan veel wild op de weg en er zijn geen lantaarnpalen) besloten we om terug te gaan naar het motel. We rijden op een minifile af en omdat het park zo groot is dat je bijna geen auto's tegenkomt, dachten we al dat het maar een ding kon betekenen: hier is iets te zien.

Het blijkt een bizon te zijn die besloten heeft dat hij liever naar de andere kant van de weg wil, en doet dit dan ook op zijn dooie akkertje. De mensen in een auto op de andere weghelft beleven nog even een schrikmoment als we de bizon zien snuffelen aan hun raam. Hij vindt het toch niet zo heel boeiend en sjokt weer verder.

Ik heb op dit moment besloten dat ik niet meer zo dicht op een bizon afstap de volgende keer (deze foto is netjes uit het raam genomen!)

Vlak voor we thuis zijn komen we ook nog een paar Elk tegen die aan de overkant van de rivier aan het grazen zijn.

Hier staan wel erg veel auto's langs de weg, er zal wel weer iets te zien zijn..?

Er staat een deer-echtpaar langs de weg, zij lijken zich beiden niet veel aan te trekken van de fotograferende mensen. 

Inmiddels was het al bijna half 7 en we zijn dus 11 uur onderweg geweest vandaag. En we hebben nog lang niet alles gezien! We hebben nu de noordelijke loop van het park gereden, morgen gaan we de zuidelijke loop doen. Morgen staat de wekker weer op 06:45 en ik zie dat ik inmiddels al een uur en een kwartier aan het typen ben, hoog tijd om te gaan slapen!